Warszawa na zdjęciach lotniczych z 1951 roku
W serwisie mapowym Warszawy opublikowano fotoszkic opracowany na podstawie kopii cyfrowych zdjęć lotniczych z 1951 r. w skali 1:5 000.
Fotoszkic dostępny jest jako warstwa podkładowa na mapie historycznej w serwisie mapa.um.warszawa.pl. Opracowany został na podstawie zdjęć pozyskanych z Wojskowego Biura Historycznego.
Warszawa na zdjęciach lotniczych z 1951 roku. Obecnie w tym miejscu stoi Pałac Kultury i Nauki (fot. mapa.um.warszawa.pl)
Na zdjęciach z 1951 roku zobaczymy Warszawę częściowo oczyszczoną z gruzu z rosnącymi punktowo nowymi budynkami socrealistycznymi. W porównaniu do zdjęć z 1945 roku usunięte zostały szkielety kamienic i resztki murów. W wielu miejscach rozciągają się ogromne puste tereny. Na zdjęciach nie zobaczymy jeszcze Pałacu Kultury i Nauki, którego budowa rozpoczęła się w 1952 roku.
W serwisie mapowym Warszawy dostępne są także zdjęcia lotnicze z 1935 roku, z lat 1976-77, 1982, 1987 oraz późniejsze.
Szczególnie szokujące jest porównanie zdjęć przedwojennych (1935) z widokiem z lat 1945 i 1951, co pokazuje dramatyczną zmianę i skalę zniszczenia. W 1935 roku Warszawa wyglądała jak gęsto zabudowana, klasyczna europejska stolica — z lotu ptaka dominowała zwarta, ciągła tkanka miejska: setki dachów kamienic, ciasne kwartały Starego Miasta, gęsta siatka ulic w Śródmieściu, pełne zabudowy dzielnica żydowska, szerokie aleje z zielenią, place z pałacami i kościołami, mosty. W 1951 roku ten sam widok z powietrza to zupełnie inny świat: lewobrzeżna Warszawa przypomina gigantyczną, w dużej mierze płaską równinę rumowiska i placów budowy. Tam, gdzie w 1935 ciągnęły się gęste kwartały kamienic, teraz rozciąga się morze gruzu, samotne szkielety murów, doły po piwnicach i fundamenty — zwłaszcza w centrum, na Starym Mieście, w dawnym getcie i w większości Śródmieścia. Gęsta zabudowa zniknęła prawie całkowicie w kluczowych dzielnicach; zamiast dachów widać pustki, baraki i pierwsze nowe socrealistyczne bloki.
