Niezwykły świat mikoryzy na mapie
Las kojarzy się przede wszystkim z drzewami, zwierzętami i roślinami. Tymczasem pod powierzchnią gleby istnieje rozległa, niemal niedostrzegalna sieć połączeń, która umożliwia funkcjonowanie ekosystemów.
fot. a-hidden-infrastructure.spun.earth
Mikoryza to rodzaj symbiozy pomiędzy grzybami a korzeniami roślin. Flora ta tworzy sieci te stanowią jeden z „układów krążenia” Ziemi, transportując ogromne ilości węgla, składników odżywczych i wody w obrębie zbiorowisk roślinnych. W takim układzie obie strony odnoszą korzyści - grzyby otrzymują od roślin związki organiczne powstające w procesie fotosyntezy, natomiast rośliny zyskują znacznie większy dostęp do wody i składników mineralnych, takich jak fosfor czy azot. Badacze często określają tę zależność mianem „Leśna sieć światowa” („Wood Wide Web”), co jest świadomym nawiązaniem do internetu, który podobnie jak mikoryza stanowi ogromną sieć połączeń.
Strona „Mycorrhizal Infrastructure Map” pozwala spojrzeć na tę ukrytą współpracę z zupełnie nowej perspektywy, pokazując, jak rozległa i ważna jest infrastruktura tworzona przez grzyby. Na wizualizacji przedstawiona została przewidywana gęstość podziemnych sieci tworzonych przez grzyby mikoryzowe na całym świecie.
Po krótkiej analizie zawartych na mapie danych można wskazać obszary, gdzie siatka połączeń jest szczególnie gęsta. W tej kwestii wyróżnia się m.in. Floryda, Tybet wraz z zachodnimi Chinami, a także Rosyjski Daleki Wschód. Co ciekawe, Polska jest „ciemną plamą” na tle Europy. Nasz kraj charakteryzuje się jedną z najniższych gęstości występowania sieci (2-4m/cm3). Prawdopodobnie ze względu na klimat oraz warunki glebowe nie zostały zaprezentowane dane m.in. dla Półwyspu Arabskiego oraz Sahary.
Jak podkreślają twórcy strony, mimo ogromnego znaczenia tych połączeń grzybowych, ich globalny zasięg pozostawał w dużej mierze nieznany. Większość pomiarów pochodziła z badań zakrojonych na niewielką skalę, obejmujących pojedyncze ekosystemy, co utrudniało zrozumienie, jak zmienia się gęstość tych sieci w skali całej planety. Dlatego, za pomocą różnych metod badawczych przygotowano wizualizację, którą możemy dziś odkrywać. Projekt wymagał analizy ponad 320 badań, obejmujących ponad 16 tys. próbek glebowych. Dzięki temu uzyskaliśmy jeden z najbardziej kompleksowych zbiorów danych na temat gęstości strzępek grzybów mikoryzowych, obejmujący ekosystemy od lasów i terenów trawiastych po obszary suche i tereny rolnicze.
