Interaktywna wizualizacja ostatniego zlodowacenia w Polsce
Mapa zatytułowana „Europa pod lodem" to prosta wizualizacja, która pozwala prześledzić zasięg zlodowacenia północnopolskiego w Europie Środkowej.
Europe under the ice - Interaktywna wizualizacja ostatniego zlodowacenia w Polsce (fot. chillchamp1.github.io)
Na wizualizacji "Europe under the ice" możemy prześledzić zasięg zlodowacenia i grubość pokrywy lodowej w czasie - od 24 100 r. p.n.e. aż po czasy współczesne. Uzupełnieniem są wykresy z informacją o poziomie morza i globalnej temperatury. Mapę możemy obracać i przechylać. Wizualizacja dobrze pokazuje, jak mocno lądolód zmieniał linię brzegową Europy. Można obserwować, jak spod ustępującego lodu wyłania się współczesny kształt kontynentu. Jednym z najbardziej uderzających przykładów tego procesu jest Doggerland – obszar lądowy, który niegdyś łączył Wielką Brytanię z kontynentalną częścią Europy. W miarę podnoszenia się poziomu mórz Doggerland był stopniowo zalewany, co trwale zmieniło geografię Europy Północnej.
Zlodowacenie północnopolskie (zwane też vistuliańskim, bałtyckim lub zlodowaceniem Wisły) to najmłodsze zlodowacenie plejstoceńskie na obszarze Polski. Swój maksymalny zasięg lądolód skandynawski osiągnął w fazie leszczyńskiej (ok. 22–20 tys. lat temu). Jego południowa granica biegła wówczas mniej więcej linią: Zielona Góra – Leszno – Września – Konin – Płock – Nidzica i dalej na wschód. Zasięg ten z grubsza pokrywa się z południową granicą polskich pojezierzy (m.in. Leszczyńskiego, Wielkopolskiego, Kujawskiego i Mazurskiego). Później lądolód cofał się etapami (faza poznańska, pomorska i mniejsze subfazy), a ostatecznie opuścił terytorium dzisiejszej Polski około 14–13,8 tys. lat temu.
Link: https://chillchamp1.github.io/lab/eiszeit-europa/
