Bezzałogowce w europejskiej przestrzeni powietrznej
Europejska Agencja Obrony (ang. European Defence Agency - EDA) wyznaczyła rok 2016 jako ostateczną datę włączenia samolotów bezzałogowych do jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej. Ma być też wprowadzony nowy zawód operatora lotów bezzałogowych.
W opinii Komisji Europejskiej cywilny sektor samolotów bezzałogowych napotyka na trudności uniemożliwiające mu rozwój porównywalny z rozwojem sektora wojskowego. Wynikają one głównie z braku dostępu do tak zwanej niesegregowanej (czyli ogólnej) przestrzeni powietrznej. Dlatego od ośmiu lat celem Europejskiej Agencji Obrony jest włączenie bezzałogowych statków powietrznych w ramy istniejącego ruchu lotniczego. Wymaga to zacieśnienia współpracy pomiędzy użytkownikami wojskowymi i cywilnymi, tworzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (Single European Sky SES), a także wiąże się z zagadnieniami prawnymi, określającymi na przykład wymogi co do obowiązkowego wyposażenia samolotów bezzałogowych. Stanowi także szansę na rozwój cywilnego sektora lotniczego w zakresie budowy zaawansowanych technologicznie urządzeń.
Inicjatywa SES pojawiła się w 2000 r. Była reakcją na rozczłonkowanie przestrzeni powietrznej Europy na obszary należące do poszczególnych państw, które skutkowało m.in. rozbieżnościami w kontroli ruchu lotniczego, a w konsekwencji opóźnieniami lotów. Początkowo spotkała się ze sprzeciwem ze strony wojskowych użytkowników obszaru powietrznego. Okazało się jednak, że loty militarne w wielu przypadkach odbywają się pod kontrolą służb cywilnych, a zatem ujednolicenie przestrzeni powietrznej Europy będzie dla wojskowych użytkowników korzystne. Obecnie do wspólnej przestrzeni powietrznej Europy muszą zostać dostosowane również cywilne samoloty bezzałogowe, które powinny sprostać parametrom militarnych statków powietrznych oraz urządzeń załogowych.
W osiągnięciu tego celu ma pomóc Joint Investment Programme on UAS. Zadanie Europejskiej Agencji Obrony polega tu na określeniu wymagań strony wojskowej co do współdzielenia przestrzeni powietrznej z bezzałogowymi samolotami cywilnymi oraz na wskazaniu technologii, których zastosowanie jest warunkiem włączenia urządzeń cywilnych do ruchu lotniczego. Pierwszym krokiem do osiągnięcia tego celu jest standaryzacja i dostosowanie aparatów bezzałogowych do systemu zarządzania ruchem lotniczym ATM. Zatem wszystkie powietrzne statki bezzałogowe muszą być wyposażone w system wykrywania innych samolotów, a także w system informujący pozostałych użytkowników przestrzeni powietrznej o pojawieniu się samolotu bezzałogowego. Urządzenia cywilne powinny również posiadać system ostrzegania przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi lub zagrożeniami związanymi z ukształtowaniem terenu. Muszą również reagować na nieoczekiwane zdarzenia podczas lotu.
Więcej informacji pod adresem: http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/aerospace/uas/index_en.htm
Źródło: PARP
